Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2007

Ετοιμάζομαι...

για τη γιορτή!

Οπως κάθε χρόνο. Τέτοια μέρα, σε γιορτάζω...


Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2007

Θάνο, εσύ που με καταλαβαίνεις...

Οι τελευταίες κουβέντες που θυμάμαι: "τ'άκουσες, ένα φοβερό ατύχημα! Ενα αεροπλάνο έπεσε πάνω σ'ένα πύργο, στη Νέα Υόρκη!"


Το βράδυ, ξυπνώντας, μού χαλάγαν' την φοβερή μου απόλαυση - έχεις πετύχει το ξύπνημα σου απ'τη νάρκωση;, ξέρεις τι σού λέω - άρχισαν να μού λένε ιστορίες για το τί έγινε όσην ώρα κοιμώμουν!

Παίδες, συμπαθάτε με αλλά, όσο και κοσμοϊστορικό να είναι το γεγονός σας, εγώ έζησα εκείνη την ώρα την δική μου απιθανότητα! Μη μού το χαλάτε! Πληζ!


Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007

Για ποιο πράγμα μού μιλάς;

Ξεσαλώσαμε με τα blog, λευτερώθηκε το μέσα μας, βγήκε στο φως το εγώ μας! Ετσι λέμε. Ετσι νομίζουμε...


Ομως να που φαίνεται η αδυναμία του γραφτού! Να που τα όριά του, συχνά είναι αξεπέραστα. Να που μαζί (γραφο)μιλάμε και χώρια καταλαβαίνουμε!

Οι λέξεις από μόνες τους δεν φτάνουν. Είναι αδύναμες και άδειες. Χωρίς τα αξεσουάρ τους είναι μόνο λέξεις. Χωρίς το χρώμα, τον τονισμό, τα συμφραζόμενα, τις γκριμάτσες, είναι άδειες ζωγραφιές. Πες πολλές φορές μόνη της, οποιαδήποτε λέξη και θα δεις πόσο κενή μένει... πες "συνεστίαση". Συγκεντρώσου στη λέξη και πες την πολλές φορές. Στο τέλος θα σού φαίνεται αστεία.

Εφτασε στα μάτια μου προ ολίγου, μια φράση. Μια ερώτηση: "θέλεις να μείνουμε φίλοι;". Και, ω! πόσες διαφορετικές ερμηνείες μού ήρθαν στο νου! Δεν ήξερα για τί μού μιλούσαν!

> θΕλεις να μείνουμε φίλοι; Ο τόνος στο Ε. Ας πούμε ότι τα τσουγκρίσαμε και ο ένας κάνει ένα βήμα προς τη συμφιλίωση: θέλεις να τα βρούμε; Να μην τα χαλάσουμε;

> θΕλεις να μείνουμε φίλοι; Ο τόνος πάλι στο Ε. Να μην πάμε παρακάτω; Να μείνουμε έτσι όπως είμαστε; Φίλοι;

> θέλεις να μείνουμε φΙλοι; Ο τόνος στο Ι. Μού ζητάς να μείνουμε φίλοι; Να μην πάμε παρακάτω; Αυτό είναι που θες;

> θέλεις να μείνουμε φΙλοι; Ο τόνος πάλι στο Ι. Να μην τα χαλάσουμε, να μην γίνουμε εχθροί;

Και ίσως και άλλες που δεν μού ήρθαν στο νου με την πρώτη.

Τι να απαντήσω; Εσείς στη θέση μου, τί θα απαντούσατε; Εγώ πάντως, μια λέξη βρήκα που να κολλάει σε όλες τις εκδοχές, που να μην μού δημιουργεί πρόβλημα, που να ακούγεται από τον άλλο καλά, που να μην δημιουργεί παρεξήγηση. Μ'άλλα λόγια, έδωσα αυτό που λένε, μια διπλωματική (υποκριτική δηλαδή) απάντηση.

- Ναι.

Μόνο η ίδια μας η σκέψη μπορεί να είναι πιο πολύ απ'την άμεση συνομιλία, πιο δυνατή, πιο εκφραστική. Αλλά η σκέψη μας δεν μάς επιτρέπει να επικοινωνούμε, παρά μόνο με τον εαυτό μας. Για τους άλλους, το καλύτερο που έχουμε βρει μέχρι τώρα, είναι η συνομιλία. Μούρη με μούρη! Ολα τα άλλα είναι απλώς...


Τρίτη, 12 Ιουνίου 2007

Η Ατζέντα

Είδα τη φίλη μου που πέταξε την ατζέντα της. Δεν θέλει να ξέρει κανέναν μας, σκέφτηκα. Οπως την ξέρω, δεν με εξέπληξε.

Η ατζέντα. Γράφεις, μαζεύεις ονόματα και τηλέφωνα, διευθύνσεις για κάποτε. Ενα κάποτε από 'κείνα τα ακατάσχετα. Θα τα ξαναπούμε...

Και κάποτε γεμίζει, παλιώνει, ξεφτάει. Οχι τόσο γρήγορα όσο και το περιεχόμενό της, αλλά κάποτε έρχεται η ώρα της. Αντικατάσταση.

Να και η ευκαιρία για ξεκαθάρισμα. Λογαριασμών, ίσως;

Επιμελής στην αντιγραφή. Αυτός μένει, αυτή πάει, στα αζήτητα, ποιος νάναι τούτος εδώ...

Καινούργια ατζέντα, φρέσκια, μυρωδάτη, φανταχτερή. Καινούργια πλάνα, καινούγιες επιθυμίες, καινούργιες γνωριμίες. Στα αζήτητα θα μείνουν οι πιο πολλές. Αυτό που μετράει όμως, είναι το όνειρο. Που φέρνει η καινούργια ατζέντα...

Ελα που η μαζεψομανία μου, δεν μ'αφήνει να ξεφορτωθώ τις παλιές! Από το σχολείο, έχω ακόμη παλιές ατζέντες. Ονόματα και τηλέφωνα εξαψήφια. Που κάποτε, βγαίνουν στην επιφάνεια, ξεφύλισμα ν'ανασκαλέψεις μνήμες, τί να γίνεται άραγε ο τάδε, λες να με θυμάται η τέτοια;

Είδα τη φίλη μου που πήρε καινούργια ατζέντα. Καθαρή και τακτοποιημένη. Κρυφοκοίταξα στο "φ". Μέσα είμαι. Ακόμα...


Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Βγάλε συμπέρασμα

Σκοτώνει ο καρκίνος;

Σκοτώνει!
Ποιον πετυχαίνει συχνότερα;
Τον ταλαίπωρο μεροκαματιάρη που πνιγμένος στο άγχος της άθλιας ζωής του, τρώει σκατά, ζει ανάκατα και ξεσπάει πάνω σε κούτες λαθραία Μάλμπορα.
Νικιέται ο καρκίνος;
Εχει αρχίσει και μοιάζει πως ναι!
Ποιος προηγείται στις θεραπείες;
Αυτός που έχει τα φράγκα να τρέχει για ψύλλου πήδημα στους πιο ενημερωμένους γιατρούς. Αυτός που έχει να πληρώσει τις πανάκριβες θεραπείες που θα τού προτείνουν.
Μπορεί να υπάρξει μαζική πρόληψη και θεραπεία;
Η Υγεία, όπως και οι βιλάρες, τα κότερα, οι Ρολς και όλα αυτά, είναι πράγματα ακριβά. Χρειάζονται φράγκα. Χοντρά φράγκα! Δεν είναι για τον καθένα.
Εχει νόημα να φωνάζουμε για σωστή περίθαλψη, αλλά και εκπαίδευση και κατοικία και διατροφή και...
Κάτω απ'αυτό το οικονομικό σύστημα, όλα αυτά είναι προϊόντα για πούλημα. Καμιά αλλαγή δεν μπορείς να περιμένεις, όσο τα πράγματα έτσι κρατούν!
Αρα, ποια κίνηση χρειάζεται να γίνει;
Βγάλε μόνος σου το συμπέρασμα!


Δευτέρα, 28 Μαΐου 2007

Με κρυφοκοιτάζεις, το ξέρω!

Mεγάλος πια, ανακάλυψα το παιχνίδι. Το αγαπημένο μου, το κρυφτό! 

Ηρθα μια μέρα, μασκαρεμένος, στην αυλή σου και σού'πα: "θέλεις να παίξουμε;" Θύμωσες. Νόμισες άλλα με το νου σου. Μαθημένη απ'όλους αυτούς...

Μετά, μαλάκωσες. Σ'άρεσε και σένα, κάποιες στιγμές. Επαιζες. Δε μ'εύρισκες πάντα. Κάποιες φορές, σού φώναζα "κού-κου", αλλά δε μ'έβλεπες. Μ'έχανες, μέσα στους πολλούς καθρέπτες. Και πείσμωνες. Πυρετός...

Μούχες πει θα με βρεις όπου κι'αν κρυφτώ! Και μετά, χάθηκες. Εφυγες. Κι έμεινα να περιμένω κρυμμένος, πότε θα φανείς.

Ψυχρολουσία. Και Περιέργεια, Χαμόγελο, Γέλιο, Αμηχανία, Ερωτισμός. Αλλά ποτέ Αδιαφορία! Ποτέ Απογοήτευση!

Αραγε, θα θελήσεις να μάθεις ποτέ, όσα δεν θέλησα να σού πω για μένα; Θα θελήσεις ποτέ να με κατεβάσεις απ'τον Πλανήτη μου; Θα θελήσω να κατέβω;

Profile

phivosp φοίβος
Παρίσι

Ο παλιός καλός Φοίβος, που μπορεί κάποτε να συνάντησες στην Αθήνα, μπορεί και στο Παρίσι, ή κάπου σε κάποιον άλλο Πλανήτη!


ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σεπτέμβριος 2014
ΚΔΤΤΠΠΣ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

ΑΡΧΕΙΟ ΘΕΜΑΤΩΝ

Υπαρχει και σε οικονομικη συσκευασια

Powered by pathfinder blogs